Medjugorie
Medziugorje to niewielka, ale dynamicznie rozwijająca się miejscowość, znajdująca się w Hercegowinie, w południowej części Bośni i Hercegowiny. Nazwa oznacza teren między wzgórzami. Panuje tu klimat śródziemnomorski z łagodnymi zimami, ciepłymi latami, i obfitymi opadami deszczu w zimie. Medziugorje jest otoczone górami, które zatrzymują śródziemnomorskie prądy powietrza. W ostatnich trzydziestu latach miejsce to przeobraziło się z ospałej wioski, w której mieszkańcy zajmowali się pracą na roli, uprawą tytoniu, warzyw i winogrona, na dynamiczne miejsce kultu religijnego, do którego przybywa wiele tysięcy pielgrzymów z całego świata. Życie w Medziugorju skupia się wokół kościoła parafialnego pod wezwaniem św. Jakuba.
Kościół parafialny św. Jakuba Apostoła
Parafia powstała w 1892 roku. Należą do niej jeszcze cztery sąsiednie wioski: Bijakovići, Miletina, Vionica i Šurmanci. Dokładnie wtedy, kiedy założono w Mostarze franciszkańską prowincję pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Pierwszy kościół parafialny, jak na owe czasy, był okazały, a jego budowę ukończono w 1897 roku. Z powodu niestabilnego podłoża, na którym został wybudowany jego ściany wkrótce zaczęły pękać, a budynek zaczął się zapadać. Więc zaraz po pierwszej wojnie światowej zaczęto myśleć o budowie nowego kościoła. Prace trwały od 1934 roku do 19 stycznia 1969 roku, kiedy to nowy kościół został konsekrowany. Kościół św. Jakuba jest dzisiaj centrum życia sakramentalnego i modlitewnego nie tylko dla parafian, ale i dla pielgrzymów. Ogrodzony park, który powstał na rondzie, po wschodniej stronie sanktuarium przypomina o miejscu, gdzie znajdował się dawny kościół parafialny.
Ołtarz polowy
W pierwszych latach objawień, kiedy dopiero rozwijał się ruch pielgrzymkowy do Medjugorie, w parafii św. Jakuba Apostoła znalazło się wystarczająco dużo miejsca, aby przyjąć wszystkich gości. Jednak już wkrótce ilość pielgrzymów wzrosła tak bardzo, że trzeba było stworzyć dla nich dodatkowe miejsce modlitwy. Zdecydowano się na wybudowanie ołtarza polowego na placu za kościołem. Od 1981 roku kościół i jego otoczenie nieustannie są rozbudowywane. Ołtarz polowy został wybudowany w 1989 roku, a wokół niego powstało miejsce (około 5 tys. miejsc siedzących), gdzie latem i w czasie wielkich świąt gromadzą się pielgrzymi, kiedy to do Medziugorja przybywa nawet kilkadziesiąt tysięcy ludzi.
Góra Objawień
Miejsce pierwszych objawień Matki Bożej, kilkaset metrów ponad przysiółkiem wioski Bijakovići zwanym Podbrdo. Dzisiaj to miejsce nazywane jest górą objawień. Od domów do samego miejsca objawień prowadzi stroma ścieżka, przy której w 1989 roku umieszczono płaskorzeźby z brązu przedstawiające radosne i bolesne tajemnice różańca (wykonane przez włoskiego artystę malarza i rzeźbiarza, Carmelo Puzzolo).
Na drodze do miejsca objawień ustawiono wielki drewniany krzyż, który oznacza miejsce, gdzie Matka Boża trzeciego dnia objawień poprzez Mariję Pavlović po raz pierwszy wezwała do pokoju.
W miejscu objawień, w dwudziestą rocznicę objawień postawiono figurę Królowej Pokoju wykonaną zgodnie ze wzorcem, który znajduje się przed kościołem parafialnym (dzieło Dino Felicio).
Nie ma dnia, by tym szlakiem nie przechodziły tłumy pogrążonych w modlitwie różańcowej pielgrzymów z całego świata. Spotkanie z Podbrdem jest dla pielgrzymów spotkaniem z Matką Bożą dzięki modlitwie prywatnej i modlitwie różańcowej.
W czerwcu 2002 roku, płaskorzeźby z brązu przedstawiające tajemnice chwalebne różańca (wykonane przez prof. Carmela Puzzola) zostały umieszczone przy ścieżce prowadzącej z miejsca objawień w kierunku Niebieskiego Krzyża.
U podnóża góry objawień znajduje się Błękitny Krzyż umieszczony tam w 1985 roku. Upamiętnia on wydarzenie z dnia 26 czerwca 1981 r., kiedy to w trzeci dzień objawień Matka Boża ukazała się Mariji Pavlović chodzącej z Podbrdo, podążającej kilka kroków przed resztą widzących. W pewnej chwili Marija ujrzała smutną twarz Matki Bożej,a za plecami wielki krzyż. Maryja wypowiedziała wtedy następujące słowa: “Pokój, pokój i tylko pokój! Musi zaistnieć pomiędzy Bogiem i człowiekiem oraz pomiędzy ludźmi!”.
W tym miejscu od 4 lipca 1982 roku regularnie spotyka się grupa modlitewna jednego z wizjonerów – Ivana.
Błękitny krzyż jest jednym z tych miejsc, przy których pielgrzymi zatrzymują się na modlitwę o pokój, chwilę zadumy lub by odpocząć w drodze na Górę Objawień.
Góra Križevac
Góra Križevac ma wysokości 520 m n.p.m. Jest zlokalizowana we wsi Zvirovići około 3 km na południe od Medziugorie.
Na jej szczycie 15 marca 1934 odsłonięto betonowy krzyż wysokości 8,56 m (budowany od roku 1933).
Na krzyżu wyryto napis: “Jezusowi Chrystusowi, Odkupicielowi rodzaju ludzkiego na znak wiary, miłości i nadziei, na pamiątkę 1900 rocznicy Męki Jezusowej”.
Na przecięciu ramion krzyża zostały umieszczone relikwie krzyża Jezusa przekazane przez władze watykańskie.
Križevac jest bardzo ważnym miejscem dla okolicznej ludności – od lat przychodzącej tutaj, by pomodlić się i spotkać z Bogiem. Jest górą o szczególnym znaczeniu także dla pątników z całego świata. Od samego początku, kiedy tylko wzniesiono biały krzyż, organizowano na nią pielgrzymki, a także ludzie z różnych stron przychodzili tu na prywatną modlitwę. Wzgórze stało się idealnym miejscem do medytacji nad Męką Zbawiciela. Od kiedy rozpoczęły się objawienia, odbywają się tu drogi krzyżowe, w których uczestniczą rzesze wiernych.
Od czasu wzniesienia krzyża w każdą pierwszą niedzielę po święcie Narodzenia Najświętszej Maryi Panny na Križevacu odprawiana jest msza święta. Wedle świadectwa widzących w orędziu z 30 sierpnia 1984 roku Matka Boża powiedziała: «krzyż był w planach Bożych, gdy go budowaliście.»
Po roku 1981, dzięki rozwojowi sanktuarium w Medjugorie, wzgórze zmieniło swoje oblicze. Na początku lat 80. XX stulecia na zboczach góry Križevac stacje drogi krzyżowej oznaczono drewnianymi krzyżami. Natomiast od 1988 r. włoski artysta malarz i rzeźbiarz, Carmelo Puzzolo, wykonał nowe stacje – miedzioryty w brązie. Na każdej z nich ( oprócz modlitwy w ogrodzie Getsemani ) znajduje się postać Matki Bożej.
24.11.2001 w pierwszą rocznicę śmierci o. Slavka Barbaricia OFM, w miejscu, w którym zmarł został wzniesiony obelisk: płaskorzeźba wykonana w brązie przedstawiająca o. Slavka, wbudowana w kamień.
Coroczny Festiwal Młodzieży organizowany w sanktuarium Królowej Pokoju kończy się mszą świętą na Križevacu, odprawianą 6 sierpnia w święto Przemienienia Pańskiego. W uroczystości uczestniczy kilkanaście tysięcy młodych.